تنها رفتن

در گذشته، زنان مجرد اغلب به‌عنوان دختران ترشیده یا خانم‌های تنهای گربه‌دار به تصویر کشیده می‌شدند، و مردانی که مجرد می‌ماندند هم با تمسخر فراوانی روبه‌رو می‌شدند. اما زمانه عوض شده: امروز همه دیوانه گربه‌ها هستیم (و مجردها هم دیگر محبوبند!) و مجردزیستی را به‌عنوان یک انتخاب کاملاً معقول پذیرفته‌ایم، نه یک زندگی تراژیک. در واقع مجردانه‌ زیستن دیگر به یک تجربه‌ آشنا تبدیل شده است. احتمالاً خودتان هم مدتی را به‌عنوان فرد مجرد گذرانده‌اید. حالا اگر کنجکاو هستید که بدانید مجردزیستی چه زمانی و چطور این‌قدر رایج شد، این کتاب برای شماست. در اینجا با مزایای بزرگ و چالش‌های بالقوه زندگی مجردی آشنا می‌شوید، و می‌آموزید جامعه چه کارهایی می‌کند تا زندگی همه آن‌هایی که سولو (انفرادی) زندگی می‌کنند بهتر شود. همچنین خواهید فهمید «گرینویچ ویلیج» چه ربطی به مجردزیستی دارد؛ چرا بسیاری از دختران ترجیح می‌دهند تنها زندگی کنند؛ و چرا مجردهای سوئدی نسبت به همتایانشان در سایر کشورها وضع بهتری دارند.

در نیمه اول قرن بیستم، کمتر آمریکایی‌ای تصور می‌کرد که چند دهه بعد، این‌ تعداد آدم تنها با رضایت زندگی کنند. امروز، حدود پنجاه درصد از شهروندان ایالات متحده مجرد هستند؛ نتیجه تحولات مهمی که در ساختار جهان رخ داده است. یکی از اصلی‌ترین دلایل افزایش زندگی تنها، نقش پررنگ‌تر زنان در بازار کار است. شگفت‌انگیز است که بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ تعداد زنان شاغل در آمریکا از ۱۸ میلیون نفر به ۶۶ میلیون نفر رسید! در دهه‌های 1950 و 1960، نقش زن عملاً محدود به ماندن در خانه و تربیت فرزند بود. داشتن حرفه یا حتی درآمد مستقل برای زنان، امری بسیار نادر محسوب می‌شد. طلاق هم در آن دوران پدیده‌ای کم‌یاب بود. تا حدی به این دلیل که از نظر اجتماعی ناپسند شمرده می‌شد، اما دلیل مهم‌تر این بود که بیشتر زنان درآمد کافی برای تأمین مخارج خود نداشتند. هرچه زنان بیشتری وارد بازار کار شدند و استقلال مالی کسب کردند و جایگاه اجتماعی بالاتری یافتند، اختیار بیشتری هم بر زندگی‌شان پیدا کردند. در نتیجه، شمار بزرگسالانی که تنها زندگی می‌کردند رو به افزایش گذاشت. عامل دیگر، فناوری است. در دنیای امروز، گسترش فناوری‌های ارتباطی در خانه مانع از احساس تنهایی می‌شود، حتی وقتی کسی در اطرافمان نیست. این تحول بزرگی است در مقایسه با روزهای اولیه زندگی در دهه‌های ۵۰ تا ۶۰ میلادی که تلفن ثابت و تلویزیون ابزارهای اصلی برای گریز از تنهایی بودند. امروز، همه ما از طریق شبکه‌های اجتماعی و اینترنت آنقدر به هم متصل هستیم که حتی وقتی در خانه تنها نشسته‌ایم، احساس می‌کنیم در حال معاشرتیم. و اگر هم احساس تنهایی کنیم، این آرامش را داریم که دوستان و خانواده‌مان و دوستان دور و نزدیکمان تنها به اندازه یک کلیک فاصله دارند. اما فراتر از ورود زنان به عرصه شغلی و تأثیر فناوری، عوامل دیگری هم در گرایش به زندگی تنها نقش داشته‌اند. در ادامه خواهیم دید که چطور مهاجرت جمعیت به شهرها نیز به این تغییر دامن زده است.