لذت کار

بعضی روزها، گذر از یک روز کاری می‌تواند مثل یک نبرد حماسی به نظر برسد. از یک طرف، مهلتی نزدیک است که نفس‌تان را تنگ کرده، از طرف دیگر همکاران در صف منتظر توجه شما هستند، و تعداد ایمیل‌های خوانده‌نشده در صندوق ورودی‌تان به ارقام نجومی رسیده. انگار بیشتر از آن چیزی است که یک نفر بتواند از پس‌اش بربیاید!

خوشبختانه، گام‌های ساده‌ای وجود دارد که می‌توانید بردارید تا آرامش ذهنی‌تان را بازیابید، و در همین حال، بهره‌وری‌تان را هم بالا ببرید. یافتن راه‌هایی برای کار بدون مزاحمت بخشی از راه‌حل است، اما نویسنده، بروس دیسلی، جنبه‌ای کمتر شهودی از بهره‌وری را هم آشکار می‌کند: جنبه اجتماعی.

بله، باید حواس‌پرتی‌ها را حین کار کنار بگذاریم، اما برای مدت‌زمانی که می‌توانیم کار کنیم بدون اینکه خستگی زیانبار شود، محدودیتی وجود دارد. افزون بر این، کاری که در زمان استراحت‌های ضروری انجام می‌دهیم می‌تواند تأثیر چشمگیری بر سلامت و کارایی کلی ما داشته باشد.

در این فصل‌ها یاد خواهید گرفت چطور روز پربارتان را قبل از ساعت یازده صبح شروع کنید؛ چرا ممکن است بخواهید جلسه بعدی‌تان را در فضای باز برگزار کنید؛ و چرا خندیدن اهمیت دارد، حتی وقتی اوضاع تیره و تار است.

اگر تجربه کار در یک محیط اداری داشته باشید، احتمالاً با مدیرانی روبه‌رو شده‌اید که ساعت‌ها درِ اتاقشان را می‌بستند و از جمع دور می‌ماندند. شاید حتی آن‌ها را به خاطر این جداافتادگی و غیراجتماعی‌بودن قضاوت می‌کردید. اما اگر دلایل پشت عادت‌های کاری خوب را بررسی کنیم، شاید آن مدیران گوشه‌نشین چیزی می‌دانستند که ما نمی‌دانستیم.

اول از همه، دور نگه‌داشتن محیط کار از حواس‌پرتی یکی از اصلی‌ترین عوامل کارایی است.

در سال 2011، محقق مدیریت دانمارکی ی.اچ. پیتیِرسن مطالعه‌ای انجام داد که نشان داد کارمندانی که در فضاهای اداری باز کار می‌کنند، نسبت به کسانی که دفتر خصوصی دارند، بیشتر مرخصی استعلاجی می‌گیرند. این مطالعه همچنین نشان داد که کارمندان فضاهای باز به طور میانگین هر سه دقیقه یک‌بار از کارشان منحرف می‌شوند.

این وقفه‌های پی‌درپی فقط به خاطر همکاری نیست که می‌آید چیزی بپرسد؛ مکالمات پس‌زمینه از میزهای مجاور هم به همان اندازه مزاحم هستند. دلیل اینکه این وقفه‌ها چنین آسیبی به کارایی می‌زنند این است که وقتی تمرکزتان یک‌بار بهم می‌خورد، بازگشتن به همان سطح از توجه وقت زیادی می‌برد.

همین دلیل است که نباید همزمان روی چند کار مختلف کار کنید. جرالد واینبرگ، دانشمند علوم کامپیوتر، در کتاب «مدیریت نرم‌افزار با کیفیت» خود نشان داد که مدیران نرم‌افزاری که سعی می‌کردند در یک روز بین پنج پروژه مختلف جابه‌جا شوند، تنها با یک‌چهارم بازدهی‌ای کار می‌کردند که اگر روی یک پروژه متمرکز می‌ماندند به دست می‌آوردند.

یکی از بهترین راه‌ها برای کاهش حواس‌پرتی، تمرین «صبح راهب‌وار» است؛ یعنی تا ساعت یازده صبح هیچ تماس تلفنی یا مراجعه‌ای را نپذیرید.

این دیوار محافظ در ابتدا ممکن است همکارانتان را کمی آزار بدهد، اما اگر توضیح دهید که هدفتان انزواطلبی نیست و فقط می‌خواهید چند ساعت متمرکز کار کنید پیش از اینکه درگیر تماس‌ها و جلسات شوید، احتمالاً درکتان خواهند کرد.

اگر «صبح راهب‌وار» جذاب به نظر می‌رسد اما اتاق جداگانه‌ای ندارید، می‌توانید تا ساعت یازده صبح با هدفون فضای خودتان را بسازید.